Update AlmanakCommissie

Chillpants, Chuck Norris en Koos Konijn

Wat is nou een (h)echte commissie zonder commissieweekend? Dat was de gedachte die ervoor zorgde dat in het weekend van 18 maart de gezelligste commissie van Studiosi Mobilae vertrok naar het mooie Epe. Hieronder een (kort) verslag van dit zeer geslaagde weekend:

Het begon allemaal in de bus van de ouders van Floor, waarmee allereerst de boodschappen zouden worden gehaald. De Jumbo Euroborg leek hiervoor uitermate geschikt – de bijbehorende parkeergarage iets minder. Helaas zat de bus klem, misschien is er een verband met de overtollige voedselvoorraad die was ingeslagen? Hoe dan ook, nadat de bus weer veilig uit de garage was gekomen begon de reis echt. Een kleine omweg via Emmen volgde om de o zo geliefde commissievesten op te halen maar uiteindelijk kwam de commissie aan op Bospark ‘De Schaapskooi’ in de buurt van Epe. Klein maar fijn was wel van toepassing op onze bungalow. Ook de uitdrukking ‘het kleinste kamertje ingaan’ kreeg een geheel andere betekenis: Lisette en Floor deelden ongeveer een vierkante meter… We hebben vervolgens heerlijke kip tandoori gegeten, maar toen we allemaal zin hadden in koffie bleek dat we tóch iets waren vergeten! Gelukkig waren Lisette en Floor niet te beroerd om even bij de buren (of de buurbuurburen) koffie te gaan ‘bietsen’, dus zo gezegd zo gedaan. Bij deze: nog bedankt!  ’s Avonds werden in de chillpants de nodige biertjes gedronken waardoor we elkaar wat beter hebben leren kennen. Ook werd het spel met de pan gedaan, waarbij iedereen bekende personen op een briefje schrijft om die vervolgens uit te beelden, te omschrijven en met één woord duidelijk probeert te maken. Zo werd een onderbroek het woord voor Chuck Norris, Goebbles (?) vervormd tot o.a. Bubbles en Boggle en kwamen er enkele schokkende dingen aan het ligt: Anne Marye moest wel heel lang nadenken bij Kadhafi en Jolien had geen idee wie Barbapappa was…! Toen het uiteindelijk bedtijd was besloot Lisette om Marloes en Anne Marye welterusten te gaan wensen. Erg aardig bedoeld, jammer alleen dat ze vervolgens in de deuropening van de meterkast stond te praten…

De volgende vraag van de lezer is natuurlijk: wat is nou een commissie zonder een commissiemissie? Deze was uiteraard aanwezig: Anne Marye bier leren drinken! Later werd hieraan het doodknuppelen van Koos Konijn toegevoegd, wat werd veroorzaakt door het volgende: na een kort nachtje besloten enkele kinderen in het o zo leuke park op zoek te gaan naar de parkmascotte, Koos Konijn. Laatstgenoemde was niet meer dan een enge man in een lelijk konijnenpak, maar blijkbaar vinden kinderen het dusdanig leuk dat ze ’s ochtends om 8 uur rond ons huisje moesten rennen terwijl ze keihard ‘Groot Konijhijn!!!’ riepen. Wij dachten daar anders over. Onder het ontbijt werd dan ook de moord op Koos Konijn beraamd. Nu volgt er een citaat: ‘De hele commissie is Marloes erg dankbaar voor het doen van de afwas.’ Dus…

Er is een nieuw commissieplan geboren: het adopteren op afstand van een kindje met schattig kroeshaar zodat deze naar school kan en wij mooie tekeningen krijgen. Erg nobel al zeggen we het zelf. Om alvast in de moeder-stemming te komen zijn we naar de schaapskooi geweest, waar naast geitjes en schapen (die op ons vest leken) ook nog de nodige kindjes genomineerd werden als adoptiekind. Maar eerst moesten er nog boodschappen gedaan worden, dus was het tijd voor een rondje door het fascinerende en altijd bruisende Epe! De bewoners hebben in ieder geval humor: een oude man begon geheel uit het niets tegen Esther: Wat staat er midden in Epe? * Stilte * De P, hahahaha! Hij moest er zelf het hardst om lachen geloof ik. Misschien lag het aan het feit dat we als legereenheid Epe in kwamen, allemaal gehuld in commissievest uiteraard. Dit veroorzaakte de nodige vragen die wij natuurlijk beleefd beantwoord hebben. (Voorbeeld: Wat komen jullie hier doen? Chillen in onze chillpants!) Het boodschappen doen zelf resulteerde in pizza’s en dropshot ipv vruchtensap…

Na deze enerverende middag volgde er een gezamenlijke powernap, speciaal om solidair te zijn met Jolien, die overigens wel verbaasd opkeek toen ze wakker werd en de rest van het huisje bevolkt was met knock-out liggende commissiegenootjes. Voor de nodige energie heeft Marloes daarna heerlijke cappuccino gemaakt met een superieur stukje monchoutaart!

Zoals altijd was het ’s avonds weer spelletjestijd: dit keer het Dierenspel. Nader uitleg is niet nodig en bovendien erg gênant. Kort gezegd eindigde het in op de tafel en banken dansen, waarbij de nodige mensen gevaarlijkerwijs over smalle randjes liepen… Lisette dook dan ook voor de zoveelste keer in de meterkast ipv de wc. Terwijl Anne Marye in alle rust en concentratie bezig was met de pizza’s, riep Marloes opeens: huh?!?! Is het al zes uur?!! Alhoewel wij dit natuurlijk niet wilden ontkennen was het stiekem gewoon de oven die nog zes minuten moest :P Onze speciale dank gaat trouwens uit naar Ernst voor het inspireren van Esther tot het doen van haar technodansjes. Bij deze.

Zoals altijd heb je mensen die soepeltjes bewegen, maar ook mensen die dat niet zo goed kunnen: Lisette viel met stoel en al achterover waardoor menigeen een plaatselijke hartverzakking kreeg. Geen gewonden, enkel zwaar geschrokkenen. De rol van pizzabezorger was Anne Marye al op het lijf geschreven, maar daarnaast heeft ze ook nog gezorgd voor een extra feestelijk sfeertje met sublieme confetti, hoera! Toen het na de nodige biertjes toch tijd was voor vijf van ons om naar bed te gaan besloot de zesde (Ene F. Lok) nog even een nachtelijke fotoshoot te houden met de rest van de commissie als model. Hiervoor NIET bedankt.

Iedereen was de volgende morgen natuurlijk in afwachting van Koos Konijn, maar deze kwam niet opdagen! De lafaard had ons waarschijnlijk gehoord tijdens het beramen van de moord, terecht dat hij ondergedoken is. Maar de laatste dag van ons commissieweekend was alweer aangebroken! Een penningmeesterlijk belletje van Boudewijn waarbij niet iedereen de groetjes kreeg werd beloond met massaal verstuurde haat sms’jes. Laat dit een wijze les zijn, vriend. Na een heerlijk ontbijtje in de zon op ons terras werden de plannen doorgesproken. De sportievelingen onder ons hebben nog even gezwommen (Floor kan niet duiken!) terwijl Lisette en Anne Marye zich op de afwas stortten en vervolgens de bank naar buiten hebben gesleept om nog even heerlijk van de zon te genieten. Iedereen was zelfs al een beetje bruin (nouja, verkleurd), yes :-) Na een heerlijk chill-middagje hebben we de dag afgesloten in de plaatselijke cafetaria, jammie jammie! En dan is er natuurlijk nog een vervelend maar essentieel deel van een weekendje weg: de eindschoonmaak. Nou scheelt het dat we met z’n zessen waren en dat we stiekem allemaal schoonmaakwonderen zijn (oke, bijna allemaal..) dus uiteindelijk viel het allemaal best mee en hebben we het huisje schoner achtergelaten dan dat het waarschijnlijk ooit is geweest (echt!). De ouderwetse iemand(Floor)-verstopt-zich-in-de-kast-en-springt-opeens-tevoorschijn-zodat-iemand-anders-schrikt was een groot succes dankzij de iets te naïeve Lisette.. ;-)

Een laatste kopje koffie op het mooie bospark ‘De Schaapskooi’ werd gedronken en daarna begonnen we aan de terugreis. Voldaan maar stiekem ook wel aardig moe kwamen we weer aan in Groningen. Aan het eind van een verslag zoals dit hoort natuurlijk de zin: ‘het was een geslaagd weekend!’, maar ik verzeker jullie: het was op z’n minst LEGEN… wait for it… DARY!